Hoi, ik ben Dominique (1982), kindercoach en de mama van 2 hele leuke kinderen (2007 en 2011).

Dominique (info voor ouders)

Al zolang als ik mij kan herinneren ben ik geïnteresseerd in de mens. Waar we vandaan komen, hoe wij handelen en waarom de één blaakt van zelfvertrouwen en de ander weer niet. Duizenden boeken heb ik verslonden, niet alleen om anderen te begrijpen, maar vooral mijzelf. Mijn gedachtes stoppen nooit, alles in mijn leven wil ik altijd grondig analyseren. De mens is gewoon ontzettend boeiend! Hoe komt het dat iemand zo is zoals ze zijn? Daarvoor moeten wij terug naar het begin van het verhaal van het individu die van iedereen zo uniek is.

Mijn filosofie kan ik als volgt beschrijven: je wordt geboren als ziel met zijn eigen geschiedenis, in een lichaam vol met DNA. DNA van jezelf, van je ouders, je grootouders, je voorouders. Alles zit in dat DNA opgeslagen. Lichamelijke herinneringen van iedereen, tot aan de oertijd toe en verder. Dan groei je op en maak je weer van alles mee. De opvoeding van je ouder(s)/verzorgers, de invloed van andere mensen, de media, noem maar op. Ook deze invloeden vormen je weer verder. Zo groei je uit tot een volwassenen in al zijn complexiteit. Het werk dat je doet, het thuisleven, de hobby’s die je hebt, de kinderen die je krijgt, etc. Ze zeggen dat het je vormt, wat voor een groot deel ook waar is. Maar ik geloof dat je met een bepaalde “blauwdruk” wordt geboren en de kunst zit in het vasthouden van je eigen “ik”.

Om mij heen heb ik veel mensen meegemaakt die vast kwamen te zitten in hun leven. Die ongelukkig werden, geen plezier meer met hun partner hadden of op hun werk. En velen vroegen zich af wie zij nou eigenlijk werkelijk waren. Wat wilden ze eigenlijk van het leven? Veel van hen zijn gewoon een pad ingeslagen dat “hoorde”.

Mijn wens voor ieder kind is dat ze later zelfverzekerd zijn en overtuigd van hun eigen ‘kunnen’. Op deze manier is er genoeg ruimte om alleen de obstakels van het levenspad te trotseren en hiervan te leren en daarmee zichzelf te ontplooien.

Opeens komt het besef dat de passies uit het oog zijn verloren, dat de veilige manier van leven niet eens zo zaligmakend was als dat ervan tevoren gedacht werd. En zo ontstaan er strubbelingen met de partner, irritatie naar de kinderen, werk dat niet meer stimulerend is en een lusteloos gevoel tot aan het creëren van verkeerde gewoontes.

Ergens rond deze periode komt dan wel weer een omslag, want je gaat nadenken over wat je eigenlijk wil en wie je van nature bent. Waar word je happy van? Wat waren je dromen?

Ik ben ervan overtuigd dat wanneer een kind vanaf het begin zichzelf kan én mag zijn, zelfvertrouwen heeft en weerbaar is voor de grote wereld om hem of haar heen, ze deze problemen veel minder zullen tegenkomen. Ze zullen vanaf het begin weten wat zij willen, wat ze kunnen, waar ze van dromen en hoe ze dit kunnen realiseren. Meningen van anderen zullen aankomen, maar niet doordringen. Pestgedrag zullen ze misschien meemaken, maar aankunnen. Als een kind anders is dan anderen, zullen ze dit niet als iets slechts zien, maar als kans. En zo kunnen deze kinderen opgroeien tot gezonde volwassenen die zich niet laten leven, maar simpelweg gewoon volop leven.

Mijn wens voor ieder kind is dat ze later zelfverzekerd zijn en overtuigd van hun eigen ‘kunnen’. Op deze manier is er genoeg ruimte om alleen de obstakels van het levenspad te trotseren en hiervan te leren en daarmee zichzelf te ontplooien.

Dus welk probleem het kind ook heeft, ik wil helpen te laten zien dat overal wel mee om te gaan is en de oplossing al in het kind zelf aanwezig is.